Od Jev'a - CD historii Katherine

Pierwszy raz od dawien dawna Katherine potraktowała mnie poważnie, a ja choć byłem w ojcowskim, dojrzałym nastroju, nie zamierzałem dać jej tej satysfakcji z okazywania emocji.

- Robisz ze swojego apartamentu - w moich ustach określenie dotyczące jej domu, zabrzmiało nieprzyzwoicie, niemal jakbym mówił o burdelu, a ona oczywiście to wychwyciła. Na moje usta wpełzł złośliwy uśmieszek. - schronisko dla przybłęd?

- Proponuję złoty środek dla naszej córki. - przyjęła to jako stanowisko obronne, zadarła nos i spojrzała mi głęboko w oczy.

- Dobra, ale nie śmiej myśleć, że będę na każde twoje zawołanie. - zgodziłem się.

 Nie miałem powinności jej przecież dziękować, to ona prosiła mnie o przysługę. Oczywiście medal miał dwie strony, bo również pragnąłem jak najlepiej dla naszej córki. Ale właśnie w tym była rzecz - to była nasza córka, a ja nie chciałem mieć z Katherine nic wspólnego.

Zabawa jeszcze się nie skończyła, więc zgodnie z celem dzisiejszego spotkania, poszedłem złożyć gratulację Cassandrze i Casprowi. 

Wymieniłem z Cass kilka znaczących spojrzeń, chociaż nie mogłem się do końca odprężyć. Wciąż czułem na sobie ciężki wzrok jej brata, Lorenza. Kiedy chciałem do niego podejść i wyjaśnić sprawę, drogę zastąpił mi Casper. 

- Jednak się pojawiłeś. - powiedział jakby co dopiero mnie zobaczył, a było to dziwne, bo niecałe trzydzieści sekund temu stałem obok niego i jego ognistowłosej narzeczonej.

- Niezbyt chętnie. - przyznałem - Nie jesteś przerażony wkroczeniem do rodziny Clare? - sprowadziłem rozmowę na inny tor, nie chcąc wiercić tematu, którego tytuł, wstęp i rozwinięcie, doskonale znaliśmy. 

- Trochę - powiódł za moim spojrzeniem, skrzyżowanym z oczami Lorenza. 

- Co z nim nie tak? - zapytałem najcichszym z możliwych tonów

- Jest gejem. - odparł i parsknął cicho śmiechem. Tak bardzo cicho, że spojrzenie owego geja stwardniało, lecz wciąż nie urwał kontaktu. - Mama nie zrobiła tęczowej flagi. - nie przestawał drwić

Nie wtórowałem mu, jedynie przypomniałem sobie co mówił o Wyspie Księcia Edwarda.

- Co za palant. - wyburczałem, oddając Casprowi kieliszek białego wina i podbiegłszy do czarownika, wziąłem zamach i zadałem mu mocny cios w szczękę. Z jego dziąseł poleciała krew, która zabarwiła moją marynarkę, wcześniej plamioną łzami. Ileż fizjologi dziś wzbudzam.

Nie żebym był homofobem, ale oskarżenie mnie o homoseksualizm, było o wiele pokaźniejszym ciosem dla mojej męskości, zachwianej już i tak przez te wszystkie kobiety.

Katherine? Nie kończ jeszcze dnia.