-Przecież mówię, że nie słuchałam.
Złapał się za głowę. Cóż, nawet jego mogłam doprowadzić do depresji.
-Na pewno coś pamiętasz!- krzyknął.
Przewróciłam oczami i rozsiadłam się wygodniej na kanapie. Zaczęłam oglądać paznokcie.
-Mówiła coś chyba o zabieraniu cudzej własności i...- zacięłam się, gdy zobaczyłam jego telewizor.- Ile to ma cali!? Muszę porozmawiać z Oksaną. Ona będzie wiedziała, gdzie taki kupić. Chciałabym urządzić sobie w domu prywatne kino...
-Do rzeczy!- warknął.- I co!?
-I coś gadała o tobie- zamyśliłam się.- Tak. Jestem pewna, że kilka razy usłyszałam twoje imię. To tak jakbym słyszała tylko warkot motoru, ale między tym rozpoznawała poszczególne słowa. Ale powinieneś to zrozumieć. W końcu oglądałam "Przyjaciół". To najlepszy serial jaki kiedykolwiek widziałam. Szkoda, że już nie kręcą...
Przerwałam, ponieważ usłyszałam trzask zamykanych drzwi.
Jev?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz